استاد پيوست و تا پايان مباحث عقلى از دورهء دوم همراه استاد باقى ماند . يك بار از طرف حكومت بعث دستگير و شكنجهء فراوان شد . سپس آزاد شد و به ايران هجرت كرد . ايشان در تاريخ 1399 قمرى از استاد شهيد اجازهء اجتهاد دريافت كرد . مشاركت در برنامه‌هاى اسلامى شهيد صدر سعى در همكارى و مشاركت با ديگر فعاليتهاى اسلامى داشت ، هرچند نامش مطرح نباشد . در ذيل به برخى از اين فعاليتهاى وى اشاره مىشود . 1 . مدرسة العلوم الاسلامية : اين مدرسهء علميه از جانب آيت اللّه العظمى سيّد محسن حكيم تأسيس شد و داراى نظم و برنامهء خاصى بود . جمعى از شاگردان استاد شهيد عهده‌دار ادارهء مدرسه يا مدرّس آن بودند و خود ايشان توجه خاصى به آن داشتند . 2 . جماعة العلماء فى النجف : در زمانى كه عراق دستخوش حوادث و جريانات سياسى مختلف بود ، از طرف علماى حوزهء نجف طرح تشكيل جماعتى به نام جماعة علماء نجف ارائه شد تا اسلام به عنوان يك قدرت فكرى و سياسى ، مستقل و مردمى در مقابل ديگر جريانات مطرح شود . تاريخ تشكيل اين جماعت به زمان عبد الكريم قاسم برمىگردد كه استاد شهيد در آن زمان در عنفوان جوانى بود . ايشان با اينكه عضو رسمى اين جماعت نبود ، نقش اساسى و مهمى در آن داشت . هنگامى كه مجلهء « الاضواء » از سوى اين جماعت منتشر شد ، ستونى تحت عنوان « رسالتنا » اختصاص به مقالات استاد شهيد داشت كه البته به نام ايشان چاپ نمىشد . حزب بعث هميشه درصدد مقابله با اين جريان و ايجاد اختلاف در ميان صفوف علماى آن داشت . 3 . كلّية اصول الدين : با اينكه اين دانشكده در ظاهر هيچ‌گونه انتسابى به استاد شهيد نداشت ، ولى سهم وافرى براى ايشان در تأسيس و افتتاح آن بود . چنان كه در تدوين برنامه‌هاى آموزشى و مشى فرهنگى آن مشاركت بسيار داشت . كتاب المعالم الجديدة فى علم الاصول را براى تدريس در اين دانشكده نوشت . در علوم قرآن و اقتصاد